دوست داشتن چطوریه؟

سلام ...پستای قبلیمو پاک کردم مثه همیشهمیخاستم در مورد ی چیز ی بنویسم ک حرف دل نباشه..مثلن نظرمو در مورد ی موضوعی بنویسم..میخام در مورد رابطه ی آدما صحبت کنم...روابط مختلفی داریم...اما ب اقتضای سنم و حال وهوام در مورد رابطه های دوستی دختر و پسر مینویسم...میخام همه ی چیزای مفیدی ک میدونمو بگم...بنظر من اگه طرف مقابلتون رو دوست دارید و حس می کنید کنارش خیلی خوشحالید اما با هم اختلاف دارید...بنظرم تا حدودی ک ارزشتون حفط میشه ،خب شما کوتاه بیایناین اصلا ب معنی ساده بودن نیس...این از بزرگیه شماست...واینکه دوست داشتن همینطوریاس!شاید اون آدم خیلی متوجه نشه...اما اینکه شما صادق باشید باهاش ..اون بالاخره ی روز میفهمه ...دارم در مورد کسی حرف میزنم ک از همه براتون مهم تره...این آدم میتونه شما رو تبدیل ب یه فرشته ی زمینی بکنه...بنظرم تو این دنیا اگه فقط یه نفرو هم دوس داشته باشی اما ب معنیه واقعیه کلمه،بردی !برنده شدیچون همه چیزای مادی از بین میرن...و ما آدما چیزی رو نهایتا دوس داریم ک ماندگار باشه،مگه نه؟؟؟نمی دونم واستون پیش اومده >>>یکیو دوس داریم اما ازش توقع داریم و شاید اون آدم توقع و خواسته ی ما رو درک نکنه...و ما خیلی ناراحت بشیم..اینجا باید چیکار کنی؟اینجا از خودت بپرس آیا واقعا دوسش داری یا فقط میخای مال تو باشه؟؟بنظرم میشه کسی رو دوس داشت و گاهی از خودمون بگذریم...بنظر شما هم میشه؟حتما میشهماخیلی قوی هستیم..ماها خیلی مهربونیم...ما مهربونی می کنیم و این دوباره ب خودمون بر میگرده....همه چیز ی روزی تموم میشه...اما رفتار ما همیشه باهامونه...پس اگه خوبی می کنی نگران نباش...حتما یکی میبینه تو رو...و ی روزی ی جایی بهت بر میگردونه..اگه یکی رو دوس داری مراقبش بش...مثل گلی ک دوسش داری مراقبش باش..حتی اگه ی روزی راه بره ..اما باز برم میگرده پیش تو..چون میدونه کنار تو آرومه...خاسته های ما مهمن خیلی مهم...اما مراقبت از اونی ک دوسش داریم و خیلی ادعای دوس داشتشو داریم..چ بسا مهم ترین کارمون تو این دنیاس...خیلی از آدما ک ب خاسته هاشون رسیدن خوشحال شدن اما خوشحالیشون مقطعی بوده...می دونید چرا؟چون ی روزی بدجوری دلشون واسه کسی ک دوسش داشتن تنگ میشه...چون ی روزی ب خاطر خاستشون ازون آدم رد شدن...من اصلا این کارو نمیپسندم..چون آرامش رو ب هرچیزی ترجیح میدم...آرامش بهترین هدیه ی خداوند ب ما آدماس..مثه وقتایی ک بچه بودیم شبا لجباز میشدیم با لالایی خابمون می برد..خودمونم نمیدونیم واسه چی گریه میکردیم..آرامش مثه وقتایی ک صب زود بیدار میشی و بی دلیل حالت خوبه...تمام حرفم این بود آدمی رو ک دوس داری بی منت بهش خوبی کن ..و اصلا مقایسه نکن دوس داشتنه خودتو و اونو ..ک مثلن من بیشتر دوسش دارم...خب بفرض داشته باشی؟؟بده؟؟دوس داشتن خیلی قشنگه...با این ترازو ها محبتمونو کم نکنیم...بعدا ناراحت میشیم...و شاید اون موقع دیگه ترازویی هم نباشه...حرف آخرمو با یه شعر تموم می کنم

تو نیکی میکنی در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز

برچسبـهـ ـا : عشق